2nd Δεκέμβριος 2020

ScienceLab.Gr

Science Communication

Χημεία: μισθολογική ισότητα για τα 2 φύλα

Τα δεδομένα αφορούν το 2016, αλλά είναι αντιπροσωπευτικά για την μισθολογική ισότητα που προσφέρει ο τομέας της Χημείας.

Τι ισχύει στις Η.Π.Α.

Πάνω από 60% των διδακτορικών διατριβών γίνονται από άντρες, αλλά ο τομέας προσφέρει σε γενικές γραμμές ίδια επίπεδα μισθών τόσο στους άντρες όσο και στις γυναίκες. Ειδικά για τους νέους επιστήμονες που μπαίνουν στην αγορά εργασίας.

Τα στοιχεία αναφέρονται για τις Η.Π.Α. και συγκεκριμένα αντλούνται από δεδομένα έρευνας που πραγματοποιήθηκε από το ίδρυμα NSF (US National Science Foundation).

Για το 2016, περίπου το 69% των διδακτόρων θετικών επιστημών ήταν άντρες. Ο μέσος ετήσιος μισθός για έναν άντρα που έχει σπουδάσει μηχανικός ή έχει διδακτορικό σε θετικές επιστήμες στις Η.Π.Α. ήταν $92,000 (πάνω από $7500 το μήνα), εν αντίθεση με τα $74,000 (πάνω από $6000 το μήνα) που αντιστοιχούν σε μια γυναίκα. Μια μισθολογική διαφορά της τάξης των 20%.

Ωστόσο το χάσμα αυτό μικραίνει αν εστιάσει κανείς στο τομέα της χημείας. Άντρες με διδακτορικό στη χημεία έπαιρναν κατά μέσο όρο ετήσιες απολαβές στα $86,500 ενώ γυναίκες με αντίστοιχα προσόντα $83,000. Η ψαλίδα εδώ μειώθηκε στο 4%.

Μιλώντας για το σύνολο των επιστημόνων (μηχανικοί και θετικές επιστήμες) λίγο περισσότεροι από το 58% ήταν πολίτες των Η.Π.Α. ή μόνιμοι κάτοικοι, ενώ το 37% ήταν κάτοχοι προσωρινής visa. Αντίστοιχα ποσοστά ισχύουν και για τους χημικούς που εργάζονται στις Η.Π.Α.

Τι ισχύει στην Ελλάδα

Είναι αστείο να συμπεριληφθούν δεδομένα για την Ελλάδα, όταν ο μισθός ενός επιστήμονα (ανεξαρτήτως εξειδίκευσης) κυμαίνεται στα χαμηλότερα αντίστοιχα επίπεδα της Ευρώπης. Είναι αστείο να συζητάμε για ισότητα στις απολαβές μεταξύ των φύλων, όταν ένας μισθός που κυμαίνεται κοντά στα 1000 Ευρώ το μήνα, φαντάζει ονειρικός και ιδανικός. Οι απολαβές των επιστημόνων αλλά και το αντικείμενο ενασχόλησής τους στην Ελλάδα πρέπει να συμπεριληφθούν σε μια άλλη ατζέντα και συζήτηση. Σε αυτή της ανάπτυξης.

Συμπέρασμα; Το ελληνικό brain drain (και γιατί όχι και ευρωπαϊκό, αντίστοιχα) υψηλά εκπαιδευμένων επιστημόνων έχει προφανώς σημαντικές αιτίες. Προσπαθώντας να τις συμμαζέψουμε σε δύο προτάσεις (γιατί είναι πολλές):

– Αδυναμία απασχόλησης εξειδικευμένου προσωπικού σε θέσεις που να μπορούν να αποδώσουν τα μέγιστα (ανεργία, απασχόληση σε θέσεις άσχετες με την ειδικότητα ή χαμηλής απόδοσης κ.τ.λ.)

– Αμοιβή εργασίας (Τα νούμερα μιλάνε από μόνα τους. Μπορεί το βιοτικό επίπεδο να είναι διαφορετικό, αλλά το μισθολογικό χάσμα παραμένει. Όσες παράμετροι και αν συμπεριληφθούν στην εξίσωση.)