18th Σεπτέμβριος 2020

ScienceLab.Gr

Science Communication

Χρονοδιάγραμμα #1: Οι αρχές των Επιστημών

Πολλοί ιστορικοί, και όχι μόνο, συχνά λένε ότι πρέπει να μαθαίνουμε την ιστορία του τόπου μας. Αυτό μας κάνει δυνατούς, μας διδάσκει για τα λάθη μας και μας εξελίσσει. Το ίδιο πιστεύουμε και εμείς για τις επιστήμες. Είναι σημαντικό να ξέρουμε την ιστορία και την εξέλιξη των Επιστημών.

Μέσα από αυτό το αφιέρωμα που θα δημοσιεύεται τμηματικά, θα γνωρίσουμε όσοι δε ξέρουμε και θα θυμηθούμε όσοι ξεχάσαμε τα σημαντικότερα σημεία της αρχής και της εξέλιξης των Επιστημών μέσω ενός χρονοδιαγράμματος. Το χρονοδιάγραμμα λοιπόν ξεκινά με τις αρχές των Επιστημών καλύπτοντας ένα χρονικό διάστημα από το 600 π.Χ. έως το 1400 μ.Χ περίπου.

Χρονοδιάγραμμα: Οι Αρχές των Επιστημών
Τα πρώτα βήματα της Επιστήμης 585 π.Χ. Ο Θαλής ο Μιλήσιος προβλέπει την έκλειψη Ηλίου η οποία τερματίζει τη μάχη του Άλυος ποταμού.
530 π.Χ. Ο Πυθαγόρας ιδρύει μια μαθηματική σχολή στον Κρότωνα, στη σημερινή Ν. Ιταλία.
500 π.Χ. Ο Ξενοφάνης βρίσκει θαλασσινά κοχύλια στα βουνά και συμπεραίνει ότι όλη η Γη καλυπτόταν κάποτε από νερό.
450 π.Χ. Ο Εμπεδοκλής δηλώνει ότι τα πάντα στον κόσμο αποτελούνται από έναν συνδυασμό γης, νερού, φωτιάς και αέρα.
325 π.Χ. Ο Αριστοτέλης γράφει μια σειρά βιβλίων για θέματα όπως η φυσική, η βιολογία και η ζωολογία.
300 π.Χ. Ο Θεόφραστος γράφει το “Περί φυτών ιστορία” και το “Περί φυτών αιτιών”, ιδρύοντας την επιστήμη της φυτολογίας.
250 π.Χ. Ο Αρίσταρχος ο Σάμιος δηλώνει ότι ο Ήλιος, και όχι η Γη, είναι το κέντρο του Σύμπαντος.
240 π.Χ. Ο Αρχιμήδης ανακαλύπτει πως το στέμμα ενός βασιλιά δεν είναι εξολοκλήρου χρυσό μετρώντας την άνωση του εκτοπιζόμενου νερού.
240 π.Χ. Ο Ερατοσθένης, φίλος του Αρχιμήδη, υπολογίζει την περίμετρο της Γης από το μήκος της ηλιακής σκιάς αντικειμένων το μεσημέρι μιας ημέρας στο μέσο του θέρους.
230 π.Χ. Ο Κτησίβιος κατασκευάζει τις κλεψύδρες – ρολόγια με νερό – που παραμένουν για αιώνες τα πιο ακριβή όργανα μέτρησης του χρόνου στον κόσμο.
130 π.Χ. Ο Ίππαρχος ανακαλύπτει τη μετάπτωση του άξονα της Γης και δημιουργεί τον πρώτο κατάλογο άστρων του δυτικού κόσμου.
120 μ.Χ. Στην Κίνα, ο Ζανγκ Χενγκ εξετάζει τη φύση των εκλείψεων, και συντάσσει έναν κατάλογο με 2500 άστρα.
150 μ.Χ. Η Αλμαγέστη του Κλαύδιου Πτολεμαίου γίνεται το πιο έγκυρο κείμενο της αστρονομίας στη Δύση, αν και περιέχει πολλά λάθη.
628 μ.Χ. Ο Ινδός μαθηματικός Βραχμαγκούπτα περιγράφει τους πρώτους κανόνες για τη χρήση του αριθμού μηδέν.
964 μ.Χ. Ο Πέρσης αστρονόμος, Αμπντ αλ- Ράχμαν αλ- Σούφι ενημερώνει την Αλμαγέστη, και δίνει σε πολλά άστρα αραβικές ονομασίες που χρησιμοποιούνται ως σήμερα.
1021 μ.Χ. Ο Αλχαζέν, ένας από τους πρώτους πειραματικούς επιστήμονες, διεξάγει πρωτότυπες έρευνες στην όραση και την οπτική.