29th Νοέμβριος 2020

ScienceLab.Gr

Science Communication

Η όξινη βροχή και το όξινο νερό

Όξινη βροχή ονομάζεται το φαινόμενο των ασυνήθιστα όξινων μετεωρολογικών κατακρημνισμάτων (όπως π.χ. βροχή, χαλάζι, χιόνι, ομίχλη, πάχνη, ως και ξηρή σκόνη). Το επίθετο “ασυνήθιστα” χρησιμοποιείται γιατί είναι συνηθισμένο η βροχή στη Γη να έχει (κάποιο) όξινο χαρακτήρα, λόγω της διάλυσης σε αυτήν αερίων συστατικών της με όξινη συμπεριφορά, όπως π.χ. το διοξείδιο του άνθρακα (CO2).

Το βρόχινο νερό παρουσιάζει τιμές pH περίπου 6.5 ή και χαμηλότερες αναλόγως με την ατμοσφαιρική ρύπανση της περιοχής. Το πρόβλημα της όξινης βροχής επιτείνεται από το φαινόμενο του θερμοκηπίου και το φωτοχημικό νέφος.

Ο όρος όξινη βροχή αναφέρεται στην παρουσία σε αυτήν όξινων διαλυμένων ρύπων, δηλαδή ουσιών (αερίων ή μη) που δεν αποτελούν φυσιολογικά χαρακτηριστικά της καθαρής ατμόσφαιρας, αλλά είναι προϊόντα ανθρώπινης δραστηριότητας ή άλλων ρυπογόνων αιτιών (π.χ. ηφαιστειακής δραστηριότητας). Επειδή τα διάφορα καυσαέρια ορυκτών καυσίμων, όπως το πετρέλαιο και οι γαιάνθρακες, περιέχουν συχνά (όξινα) οξείδια του θείου και του αζώτου, μεταξύ άλλων, παράγεται όξινη βροχή που περιέχει σε διάλυση τα αντίστοιχα οξέα. H όξινη βροχή επιφέρει καταστροφικά αποτελέσματα σε οικοσύστηματα, καλλιέργειες, πολιτιστικά μνημεία και περιουσιακά στοιχεία των πολιτών (π.χ. αυτοκίνητα).

Όξινο νερό – Επεξεργασία

Το όξινο νερό μπορεί να διορθωθεί με την ανάμειξη σόδας ή καυστικού νατρίου (υδροξείδιο νατρίου) για να αυξηθεί το pH. Η χρησιμοποίηση αυτών των δύο χημικών ουσιών αυξάνει ελαφρώς την αλκαλικότητα, ανάλογα με το χρησιμοποιούμενη ποσότητα.

Το όξινο νερό μπορεί επίσης να εξουδετερωθεί μέχρι ενός σημείου με την ανάμιξη του με ασβεστόλιθο (δολομίτη). Ο ασβεστόλιθος κατά τη διάλυση του εξουδετερώνει την οξύτητα του νερού. Επίσης προσθέτει μεταλλικά ιόντα ασβεστίου και μαγνησίου προσθέτοντας τελικά σκληρότητα στο νερό.

Τα παλαιότερα χρόνια σε πολλές άνυδρες περιοχές όπως η νησιωτική Ελλάδα, συγκέντρωναν βρόχινο νερό σε στέρνες. Οι παλιοί όμως γνώριζαν στην πράξη την χημεία του νερού τους! Κάθε χρόνο μετά τον καθαρισμό κάπου στα τέλη Αυγούστου αρχές Σεπτέμβρη, προσέθεταν «άσβεστο» στην στέρνα τους. Η άσβεστος είναι το πέτρωμα από το οποίο βράζουν τον ασβέστη. Πρόκειται για μορφή ασβεστόλιθου η οποία θα διαλυόταν αργά στο βρόχινο νερό που θα συγκεντρωνόταν κατά τους επόμενους βροχερούς μήνες. Με την διάλυση του πρόσφερε τα μεταλλικά άλατα που χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός για την σωστή ανάπτυξη του. Διόρθωναν το όξινο pH του βρόχινου νερού και παράλληλα εφάρμοζαν μια απολύμανση στην ανοικτή στέρνα κατά των μολύνσεων.