10th Αύγουστος 2020

ScienceLab.Gr

Science Communication

Απίστευτα φαινόμενα της φύσης που εντυπωσιάζουν

1. Belize: η μεγάλη μπλε τρύπα!

Μιλάμε ίσως για την μεγαλύτερη τρύπα του κόσμου και μάλιστα τρύπα στο νερό! Με διάμετρο παραπάνω από 300 μέτρα και βάθος 125 μέτρα είναι φυσικά το πρώτο σε επισκεψιμότητα αξιοθέατο της περιοχής (το Belize βρίσκεται στην κεντρική Αμερική).

Πρόκειται για μια “σπηλιά” που κατέρρευσε και κατακλύστηκε από τα νερά του ωκεανού. Ο περίφημος Γάλλος ωκεανογράφος Jacques Cousteau (Ζακ Κουστώ) που ήταν από τους πρώτους που την εξερεύνησε, δήλωσε κατόπιν πως είναι από τα καλύτερα μέρη στον κόσμο για καταδύσεις!

2. Η πύλη της Κολάσεως: Τουρκμενιστάν

Δεν είναι ηφαίστειο, αλλά στην τρύπα αυτή καίει διαρκώς μια τεράστια φωτιά από φυσικό αέριο, το οποίο αναδύεται από τα έγκατα της γης, εδώ και 35 χρόνια συνεχόμενα!

Η φωτιά ξεκίνησε όταν έγινε μια γεώτρηση σε εκείνο το σημείο που χτύπησε σε κάποιο (προφανώς τεράστιο) θύλακα φυσικού αερίου και κατέρρευσε. Καθώς η περιοχή γέμισε (επικίνδυνο) φυσικό αέριο που απειλούσε την κατοικημένη περιοχή αποφασίστηκε να γίνει ανάφλεξη του αερίου, δημιουργώντας αυτό το περίεργο αξιοθέατο, που είναι πλέον γνωστό σαν “Η πύλη της κολάσεως”, ονομασία που μάλλον την αξίζει! Η πύλη της κολάσεως βρίσκεται περίπου 260 χλμ. βόρεια της πρωτεύουσας του Τουρκμενιστάν, Ασγκαμπάτ.

3. Το μάτι της Σαχάρα: Μαυριτανία

Με διάμετρο περίπου 45 χιλιόμετρα (τεράστιο!) είναι ορατό από το διάστημα και μάλιστα “ανακαλύφθηκε” από επιστήμονες όταν σε κάποια διαστημική αποστολή οι αστροναύτες παρατήρησαν μια παράξενη κηλίδα στο μέσον της ερήμου και έβγαλαν φωτογραφίες! Το μάτι της Σαχάρα βρίσκεται στην Μαυριτανία.

Το επιστημονικό του όνομα είναι Richat Structure, και στην αρχή υπέθεσαν ότι προήλθε από κάποιον μετεωρίτη, μέχρι που η επιστημονική κοινότητα κατέληξε ότι πρόκειται για σπάνιο γεωλογικό φαινόμενο.

4. Το σπήλαιο με τον “φυσικό” φωτισμό στην Νέα Ζηλανδία

Στο Waitomo της Νέας Ζηλανδίας (νότια του Auckland, στο Βόρειο νησί) υπάρχει μια σειρά από μοναδικά σπήλαια που δεν είναι απλά όμορφα αλλά έχουν έναν ιδιαίτερο φωτισμό. Όχι από λάμπες, αλλά από τα φωσφορίζοντα σκουλήκια του είδους Arachnocampa luminosa, που υπάρχουν μέσα σε αυτά τα σπήλαια κατά χιλιάδες.

Τα φωτεινά αυτά ζωύφια υφαίνουν ιστούς από την οροφή, οι οποίοι κρέμονται και προσελκύουν έντομα με το απαλό φως τους. Το θέαμα είναι εκπληκτικό καθώς χιλιάδες “φωσφορίζουσες κλωστές”, θυμίζουν σκηνές από ταινία (Avatar).

5. Τα γλυπτά βράχια στην Αριζόνα

Το φαράγγι της Αντιλόπης, στην γη των Ινδιάνων Navajo στο Page της Αριζόνα μοιάζει με ζωγραφικό πίνακα και όχι με βράχια. Είναι το φαράγγι με την μεγαλύτερη επισκεψιμότητα στην Αμερική μετά το Grand Canyon και δικαίως!

Οι απίστευτες πτυχώσεις των βράχων γίνονται ακόμα πιο απίστευτες το μεσημέρι όταν οι ακτίνες του ήλιου πέφτουν κάθετα στα βράχια και τα χρωματίζουν με όλες τις αποχρώσεις του ερυθρού φάσματος. Τα λόγια είναι λίγα για να περιγράψουν αυτό το υπερθέαμα της φύσης! 

6. Οι πέτρες που κινούνται στις Η.Π.Α.

Η ξερή λίμνη Racetrack Playa που βρίσκεται στην Κοιλάδα του Θανάτου, στην Καλιφόρνια των Ηνωμένων Πολιτειών δεν είναι μόνον ένα παράξενο τοπίο, αλλά αποτελεί και τον χώρο που συμβαίνει ένα από τα πιο παράξενα φαινόμενα στην Γη. Mεγάλες πέτρες (κάποιες ζυγίζουν εκατοντάδες κιλά) έχουν την “συνήθεια” να μετακινούνται αφήνοντας χαραγμένα τα ίχνη της πορείας τους!

Το φαινόμενο (sailing stones) που έχει τρελάνει αρκετό κόσμο, αποδίδεται από επιστήμονες σε πολύ ισχυρούς ανέμους σε συνδυασμό με την σύσταση του εδάφους το οποίο κάποιες φορές γίνεται (όταν βρέξει) λασπώδες με πολύ χαμηλό συντελεστή τριβής (πολύ γλιστερό) διευκολύνοντας έτσι την μετακίνηση των βράχων από τον δυνατό αέρα.

Το μόνο που δεν έχει εξηγηθεί πλήρως είναι γιατί κάποιες φορές κοντινοί βράχοι κινούνται σε διαφορετικές κατευθύνσεις, δίνοντας τροφή σε όσους πιστεύουν σε μεταφυσικά φαινόμενα να καταρρίπτουν αυτήν την ορθολογική εξήγηση.

7. Σέλας: ένα θαύμα της φύσης

Το πιο ωραίο φυσικό φαινόμενο που συμβαίνει στα ανώτερα στρώματα της ατμόσφαιρας παρατηρείται κυρίως σε πολικές περιοχές. Το κέντρο π.χ. της ζώνης εμφάνισης του Βόρειου Σέλαος βρίσκεται κοντά στη βορειοδυτική ακτή της Γροιλανδίας και άρα πιο κοντά στην Αμερικανική ήπειρο παρά στην Ευρώπη. Για αυτό και η ζώνη αυτή εκτείνεται μέχρι γεωγραφικό πλάτος 57 περίπου μοίρες προς τον Καναδά, ενώ στην Ευρώπη μέχρι τις 77 μοίρες. Έτσι, όσο νοτιότερα κινούμεθα από αυτή τη ζώνη τόσο και σπανιότερη γίνεται η εμφάνιση.

Επικρατέστερο χρώμα του Σέλαος είναι γενικά το λευκό. Όταν όμως παρατηρείται χρωματισμένο, τότε το κόκκινο επικρατεί στο χαμηλότερο άκρο των ακτίνων που πέφτουν κάθετα, το πράσινο, στο ανώτερο και μεταξύ αυτών το κίτρινο που γρήγορα εξαφανίζεται. Από τη φασματοσκοπική ανάλυση του φωτός των Σελάων παρατηρήθηκαν εντός του φάσματος αυτών 150 γραμμές από τις οποίες η φωτεινότερη και σταθερότερη ανήκει στο στοιχείο Κρυπτόν ως και στο Οξυγόνο και στο Άζωτο.